Mae'r dyddiadau hir yn y ward seiciatrig yn ymestyn fel cysgod hir, yn enwedig wrth i'r gaeaf gylchdroi yn ddibris, ac eira'n gwisgo'r ardal â'i datws gwyn disglair.

The long days in the psychiatric ward stretch like a long shadow, especially as winter circles drearily, with snow dressing the area in its bright white potatoes.

Dim ond ysgafn yw'r golau y tu hwnt i'r ffenestri barllyd, ac ysbryd cynnil sy'n trin straen ar fywyd y tu mewn.

The light beyond the barred windows is faint, and a subtle spirit imposes stress on life inside.

Mae Gareth, yn bendant ac ansicr, yn eistedd ar gornel wal fan bellaf y stafell fawr, lle mae'r sesiwn therapi grŵp wedi dechrau'n bwyllog.

Gareth, both determined and uncertain, sits in the farthest corner of the large room, where the group therapy session has quietly started.

Mae'n awyddus i gymryd rhan ond mae ei ofn yn dal cryf.

He is eager to participate, but his fear still holds strong.

Er llesaint, mae Rhian, y nyrs sy'n gofalu'n ddyfal, yn ddi-baid yn edrych am ffordd i'w sicrhau ac i greu cysylltiad â phob un ohonynt.

Fortunately, Rhian, the nurse who diligently cares, is constantly looking for a way to reassure him and to create a connection with each one of them.

Er mwyn gwneud i'r noson deimlo'n fwy cartrefol, mae goleuadau ar ffurf copaon ser yn hongian uwchben.

To make the evening feel more homely, lamps shaped like star peaks hang overhead.

Mae Eira, yn eistedd yn gyflym ar bwrdd gyda thafod a llygadau sy'n twyllo'n haul, yn awyddus i fynd allan i'r byd mawr sydd wedi'i guddio o amgylch y muriau.

Eira, seated quickly at a table with a deceptive tongue and eyes that deceive like the sun, is eager to go out to the big world hidden around the walls.

Mae hi'n breuddwydio am ryddid, am ddianc i'n byd newydd.

She dreams of freedom, of escaping to a new world.

Ond y tu mewn, mae Gareth yn ceisio adnabod gwrthdroi eu hymdrechion di-dor tuag at wella.

But inside, Gareth tries to understand their tireless efforts towards healing.

Mae sesiynau therapi fel hyn yn dyddiol.

Sessions like this are daily.

Maen nhw'n ceisio ein tynnu ni ymlaen mewn ffordd ddifrifol y mae ei gofynnoldeb yn aml yn diddiwedd am, "Pam dydw i'n methu teimlo'n well eto?

They try to pull us forward in a serious way that often demands endlessly, "Why can't I feel better yet?"

"Ar Ddydd Calan di-drefnus, y lleuad yn disgleirio'n oeraidd dros naws y lleoliad, mae'r sesiwn yn dechrau gyda thawelwch byr.

On a disorganized New Year's Day, with the moon shining coldly over the atmosphere of the location, the session begins with a brief silence.

Mae Rhian yn annog gyda'i llais praff a'i phenderfyniad: "Beth am rhannu rhywbeth heddiw, rywbeth sy'n eich cadw'n lleddf?

Rhian encourages with her brisk voice and determination: "How about sharing something today, something that keeps you eased?"

" Mae llygad Gareth yn gwanhau, ond mae'n dal ei gynhesrwydd yn ôl.

Gareth's eyes waver, but he holds back his warmth.

Mae'r un mor faledig a dawel rhyngddynt pan mae'r awydd o ryddid yn morthwylio.

There is an equally muted and quiet moment among them when the desire for freedom hammers.

"Beth sy'n eich dal chi yn ôl, Gareth?

"What holds you back, Gareth?"

" Mae Rhian yn gofyn, symud yn dyner mewn ysbrydoliaeth felys.

Rhian asks, moving gently with sweet inspiration.

Mewn fflach bach o benderfyniad cyflym, ac yn syndod iddo'i hun hefyd, mae Gareth yn dechrau siarad.

In a small flash of quick determination, and surprising himself as well, Gareth starts to speak.

Mae ei eiriau yn ffurfio hanes o'i flynyddoedd ifanc, y camgymeriadau a wnaeth a'r gwendidau a deimlodd wrth golli popeth a ragwelodd.

His words form a story of his youth, the mistakes he made, and the weaknesses he felt as he lost everything he had envisioned.

Wrth i'r geiriau hyn lifo, mae'r rhumanau'n tynnu'n dyner dros y ward.

As these words flow, the murmurs gently draw over the ward.

Mae curiad calon Gareth yn tawelu pan mae'n gweld golau cydsymudiad yn y llygad Rhian.

Gareth's heartbeat calms as he sees a light of compassion in Rhian's eyes.

Er nad yw'r wers ynghyflawn gyda chyfiawnhad clir, mae'r rhaniad o leddefu bron â'i gyflawni a'i ddiogi.

Although the lesson isn't complete with clear justification, the division of consoling is almost accomplished and lazy.

Teimla Gareth am y tro cyntaf, y gallu i adael y gwydnra goroesol ac i ddechrau addasu'n ofalus aga'i barodrwydd i wrthod y baich yr oedd wedi'i gario am flynyddoedd.

For the first time, Gareth feels the ability to let go of the survival toughness and to begin carefully adapting with his readiness to reject the burden he had carried for years.

Mae'r cymysg gyda'r seremoni olaf y dydd, hyder newydd yn dal ei sylw mewn ystyriaeth gaeth ac wrth iddo gymryd y cam cyntaf blynyddol tuag at ryddhad go iawn.

The blending with the day's final ceremony, new confidence holds his attention in a captived consideration as he takes the annual first step towards true relief.

Ar ddiwedd y diwrnod, wrth i'r cyfeillgarwch magneuol ddylu dros y noson, mae Gareth yn dechrau gweld ffordd i wellhad, adnewyddu ac adnewyddu ei World newydd.

At the end of the day, as the magnetic friendship spreads over the night, Gareth begins to see a path to healing, renewal, and renewal of his new World.

Mae'n deall yn well bellach bod datgelu gwirionedd yn dileu trallod, ac mae'r sesiwn, yng nghysgod y flwyddyn newydd, wedi rhoi cyfle i ddechrau newydd iddo.

He now understands better that revealing truth eliminates distress, and the session, in the shadow of the new year, has given him the opportunity for a new beginning.

Ac yn sydyn, er y gwynfyd mawr, mae golwg bach o ryddhad yn ei dynged, mor debyg i drwy dau bladur uwch eu trös, yn niraethus ac yn arwrol cynffon li.

And suddenly, despite the great bliss, a small sign of relief appears in his fate, so similar to through two blades above their throes, wistfully and heroically tail-like.