
Secrets of St. David's: Llewellyn's Search for Unity and Truth
FluentFiction - Welsh
Loading audio...
Secrets of St. David's: Llewellyn's Search for Unity and Truth
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Roedd haul yr haf yn tywynnu dros ben St. David's Cathedral.
The summer sun shone brightly over St. David's Cathedral.
Roedd y lle’n llonydd a hardd.
The place was serene and beautiful.
Roedd Llewellyn yn sefyll o flaen yr adeilad mawreddog, ei galon yn pwyso'n drwm.
Llewellyn stood in front of the majestic building, his heart heavy.
Roedd newyddion y colled wedi cyrraedd pob cornel o'r dref.
News of the loss had reached every corner of the town.
Arteffact gwerthfawr a dirgel, wedi diflannu o gasgliad y gadeirlan.
A valuable and mysterious artifact had vanished from the cathedral's collection.
Roedd pawb yn sibrwd mai Llewellyn oedd ar fai.
Everyone whispered that Llewellyn was to blame.
Cawsai Llewellyn ei ystyried yn feistr hanes tref.
Llewellyn had been considered the town's history master.
Roedd brwdfrydedd am hanes lleol yn tanio ei ysbryd, ond nawr, roedd cysgod ar ei enw da.
His enthusiasm for local history fueled his spirit, but now, there was a shadow over his reputation.
Roedd ofn mawr nag oedd yn gallu cysgu'r nos.
He was so afraid that he couldn't sleep at night.
Doedd neb arall yn deall pwysigrwydd arteffact.
Nobody else understood the importance of the artifact.
Ond dim ond un ffordd oedd i gadarnhau ei ymroddiad a gwirio ei diniweidrwydd – dod o hyd i'r arteffact.
But there was only one way to prove his dedication and verify his innocence – to find the artifact.
Gwnaeth Llewellyn benderfyniad dewr.
Llewellyn made a brave decision.
Y tu allan i'r gadeirlan, cyfarfododd â Carys a Dylan.
Outside the cathedral, he met Carys and Dylan.
“Dwi eisiau eich help chi,” meddai Llewellyn, ei llais yn sicr.
"I need your help," said Llewellyn, his voice firm.
Er bod Carys yn amheus, roedd dealltwriaeth Dylan am y tu mewn i'r gadeirlan yn amhrisiadwy.
Although Carys was skeptical, Dylan's understanding of the cathedral's interior was invaluable.
Fe ddechreuon nhw archwilio’r gadeirlan.
They began to explore the cathedral.
Roedd sêr lliwior yn gwahodd lliwiau i'r llawr, tra oedd Llewellyn yn teimlo pwysau'r hanes ar ei ysgwyddau.
Colored stars invited colors to the floor, while Llewellyn felt the weight of history on his shoulders.
Yn fuan, cawson nhw eu harwain i mewn i gornel dywyll a chuddiedig.
Soon, they were led into a dark and hidden corner.
Roedd llifoleuadau’r heulwen yn creu amlinellau ar stôn hen a hen fwy.
The sunlight beams created outlines on the old, ancient stone.
Roedd Llewellyn yn teimlo'r holl gynhesrwydd sydd o lawen antur yn ei galon.
Llewellyn felt all the warmth that comes from the joy of adventure in his heart.
Doedd y lle ddim yn ymweld â’i hynod.
The place was not frequented by many.
Tynnodd hobi honedig ein hynafiaeth - drys, oedd yn cuddio siambr gudd.
He pulled on an alleged relic handle - a door, hiding a secret chamber.
Roedd tirnod o'r trysor arbenigol o fewn.
There was a landmark of the special treasure within.
Yn sydyn, roedd y tri ohonynt yn syllu ar ddrysfa o gynion llechi, lled cala a phâr hen allweddi, a Llewellyn, gyda'i law arfraith yng nghanol gwydr.
Suddenly, the three of them were staring at a maze of slate shelves, a hardened ledge, and an old pair of keys, with Llewellyn, his arm stretched amidst the glass.
“Dyma fe!” roedd yn gweiddi, ei lygaid yn llawn disgleirdeb.
"This is it!" he shouted, his eyes filled with brilliance.
Gydag arteffact yn ei ddwylo, roedd Llewellyn yn teimlo am eiliad bod ei brwdfrydedd ym myd eu hymroddiad wedi helpu carlo ein hyddysgad.
With the artifact in his hands, Llewellyn felt for a moment that his enthusiasm in the world of dedication had helped convey their learning.
Daeth y cofgolofn swynol i'w ystyriaeth mewn grairion gwyryf gwan; ac wrth ailgydio yn y trysor i'r lle priod dderbynnol, roedd Llewellyn yn ymosod wrth haenu ei lethriad awen aur o lstene fi, coluriaeth anhygoel ei groesair.
The enchanting monument came to his consideration in faint virgin markings; and as he returned the treasure to its rightful place, Llewellyn strived while layering his golden creative streak of exquisite crosshair.
Daeth y gymuned â'i anogaeth fates – Llewellyn gymerodd gafod ei gythrudded fel clod ehedlan ei hun.
The community brought its encouragement in return—Llewellyn embraced his accusation as an uplifting praise for himself.
Gyda llaw Duw yn creu och ar llen faddwythion yr hen bersoniau o gorthor – wrth ei gefn, roedd y dorf, ei ddwys yn pwyll, yn cymeradwyo a chyhoeddi ei rnawdfyd yn golau treftadaeth ewynius amlw.
With the hand of God creating an impression upon the tapestry of ancient experiences—behind him, the crowd, profound in quietness, applauded and declared his success in the vivid heritage light.
Ni fu eithriad i'r stori hon eto.
There was no exception to this story yet.
Roedd Llewellyn yn gwybod nawr pwysigrwydd gweithio gydag eraill, a rhannu ymddiriedaeth a doethineb fel arwain y dyfodol.
Llewellyn knew now the importance of working with others, and sharing trust and wisdom to guide the future.
Roedd yr haul yr haf dal i dywynnu, gan chwalu'r amheuon gyda rhinweddau glân ac ynghlydgar ei ran.
The summer sun continued to shine, dispelling doubts with pure and supportive virtues.