Η θάλασσα έλαμπε κάτω από το φως του φεγγαριού.

The sea was shining under the light of the moon.

Ο άνεμος ήταν απαλά δροσερός, και τα αστέρια έμοιαζαν να παίζουν με τα κύματα.

The wind was gently cool, and the stars seemed to play with the waves.

Η παραλία ήταν γεμάτη ζωή.

The beach was full of life.

Οι φώτα των χριστουγεννιάτικων λαμπιονιών και οι γέλιοι της παρέας έδιναν μια γιορτινή αίσθηση.

The lights of the Christmas ornaments and the laughter of the group gave a festive feeling.

Όλοι απολάμβαναν τη βραδιά.

Everyone was enjoying the evening.

Όλοι, εκτός από τη Δήμητρα.

Everyone, except for Dimitra.

Η Δήμητρα ήταν καθισμένη σε μια μεγάλη βράχου κοντά στην ακρογιαλιά.

Dimitra was sitting on a large rock near the shoreline.

Κοιτούσε το φεγγάρι, βυθισμένη στις σκέψεις της.

She was staring at the moon, immersed in her thoughts.

Ήξερε ότι έπρεπε να πάρει μια απόφαση.

She knew she had to make a decision.

Θέλει να μελετήσει θαλάσσια βιολογία.

She wants to study marine biology.

Όμως η οικογένειά της προτιμά να σπουδάσει οικονομικά.

However, her family prefers that she studies economics.

Ξαφνικά, ένιωσε ένα χέρι στον ώμο της.

Suddenly, she felt a hand on her shoulder.

Ήταν ο Κυριάκος.

It was Kyriakos.

"Τι έχεις, Δήμητρα;

"What's wrong, Dimitra?

Γιατί δεν διασκεδάζεις μαζί μας;

Why aren't you having fun with us?"

"Η Δήμητρα αναστέναξε.

Dimitra sighed.

"Σκέφτομαι για το μέλλον.

"I'm thinking about the future.

Δεν ξέρω τι να κάνω.

I don't know what to do.

Θέλω να σπουδάσω θαλάσσια βιολογία, αλλά οι γονείς μου έχουν άλλες βλέψεις για μένα.

I want to study marine biology, but my parents have other plans for me."

"Ο Ιάσονας, που στεκόταν δίπλα από τον Κυριάκο, χαμογέλασε.

Iasonas, who was standing next to Kyriakos, smiled.

"Η θάλασσα πάντα έχει τις απαντήσεις που ψάχνεις.

"The sea always has the answers you're looking for.

Εκεί είναι ο τόπος σου.

That's your place."

"Η Δήμητρα ένιωθε σιγά σιγά την υποστήριξη που ζητούσε.

Dimitra slowly felt the support she was seeking.

"Τι να κάνω;

"What should I do?

Φοβάμαι να τους πω.

I'm afraid to tell them."

"Ο Κυριάκος έγνεψε καταφατικά.

Kyriakos nodded affirmatively.

"Να κάνεις αυτό που θέλει η καρδιά σου.

"Do what your heart desires.

Είμαστε εδώ για σένα.

We are here for you."

"Ξαφνικά, το σκοτάδι της νύχτας φωτίστηκε με μια έκρηξη από πεφταστέρια.

Suddenly, the darkness of the night lit up with an explosion of shooting stars.

Ήταν σαν ο ουρανός να της έστελνε ένα σημάδι.

It was as if the sky was sending her a sign.

Η Δήμητρα χαμογέλασε.

Dimitra smiled.

"Ναι!

"Yes!

Θα το κάνω.

I will do it.

Θα κυνηγήσω το όνειρό μου.

I will pursue my dream."

"Με την υποστήριξη των φίλων της, η Δήμητρα ένιωσε πιο δυνατή από ποτέ.

With the support of her friends, Dimitra felt stronger than ever.

Η θάλασσα τραβούσε σαν μαγνήτης.

The sea was pulling her like a magnet.

Ήξερε πλέον τι έπρεπε να κάνει.

She now knew what she had to do.

Θα σπούδαζε θαλάσσια βιολογία και θα ακολουθούσε την καρδιά της.

She would study marine biology and follow her heart.

Η Δήμητρα αγκάλιασε τους φίλους της, καθώς το φως των φύλλων και ο ήχος του κυματισμού την καλούσαν σε μια νέα αρχή.

Dimitra hugged her friends, as the light of the leaves and the sound of the waves called her to a new beginning.

Δεν ήταν πια η ανασφαλής κοπέλα του παρελθόντος.

She was no longer the insecure girl of the past.

Η Δήμητρα είχε πλέον βρει τη φωνή της.

Dimitra had now found her voice.