Η χειμερινή αύρα κάλυπτε τις ελιές στην κοιλάδα, καθώς ο ήλιος έδινε μόνο μια αχνή λάμψη στον ουρανό.

The winter breeze covered the elies in the valley, as the sun cast only a faint glow in the sky.

Ο Νίκος βάδιζε με αποφασιστικό βήμα μέσα στο ελαιόδεντρο, το μέρος όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια, αλλά και εκείνο που άφησε πίσω πριν από πολλά χρόνια, επιλέγοντας τη ζωή στην πόλη.

O Nikos walked with determined steps through the olive groves, the place where he spent his childhood, but also the one he left behind many years ago, choosing life in the city.

Κρατούσε ακόμα την ενοχή για αυτή την απόφαση, και τώρα επέστρεφε μόνος του, ελπίζοντας να ξαναβρεί την αδελφή του, την Ελένα.

He still carried the guilt for that decision, and now he returned alone, hoping to reunite with his sister, Elena.

Η Ελένα στεκόταν κάτω από ένα μεγάλο ελαιόδεντρο.

I Elena stood beneath a large olive tree.

Τα χέρια της ήταν γεμάτα λάσπη και το βλέμμα της αυστηρό, αλλά η ψυχή της γεμάτη πόνο και επιθυμία να ξαναδεί τον αδελφό της.

Her hands were covered in mud and her gaze was stern, but her soul was filled with the pain and desire to see her brother again.

Η απόφαση να μείνει πίσω και να διαχειριστεί το κτήμα ήταν δύσκολη, αλλά το έκανε με αγάπη για την οικογένειά της, ακόμα κι αν αυτή η αγάπη δεν είχε πάντα ανταπόδοση.

The decision to stay behind and manage the estate was difficult, but she did it out of love for her family, even if that love wasn't always reciprocated.

Τώρα, οι δρόμοι των δύο αδελφών διασταυρώνονταν ξανά, μέσα σε αυτό το κτήμα που έφερε αναμνήσεις και ελπίδα.

Now, the paths of the two siblings intersected once more, in this estate that held memories and hope.

Το κρύο αεράκι έφερνε μαζί του ψιθύρους από το παρελθόν που τους καλούσαν να αντιμετωπίσουν την αλήθεια.

The cold breeze carried whispers from the past, calling them to face the truth.

Ο Νίκος στάθηκε μπροστά στην Ελένα.

O Nikos stood in front of Elena.

Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά.

His heart was pounding.

«Ελένα», είπε απαλά, «ήρθα πίσω για σένα, για το κτήμα...

"Elena," he said softly, "I came back for you, for the estate...

Ξέρω πως έκανα λάθος που έφυγα...» Η Ελένα σήκωσε το κεφάλι της, τα μάτια της γεμάτα συναισθήματα.

I know I was wrong to leave..." I Elena lifted her head, her eyes full of emotions.

«Κι εγώ, Νίκο.

"I did too, Nikos.

Αλλά δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν.

But we can't change the past.

Μπορούμε μόνο να προσπαθήσουμε για το μέλλον».

We can only try for the future."

Οι δυο τους μίλησαν για ώρες, περπατώντας ανάμεσα στις ασημένιες ελιές.

The two of them talked for hours, walking among the silvery olive trees.

Οι λέξεις έγιναν πιο ειλικρινείς και τα συναισθήματα μοιράστηκαν.

Words became more sincere, and feelings were shared.

Ο Νίκος κατάλαβε την αξία της οικογένειας, κάτι που είχε ξεχάσει στην φασαριόζικη ζωή της πόλης.

O Nikos understood the value of family, something he had forgotten in the noisy life of the city.

Η Ελένα, βλέποντας την πραγματική μετάνοια στα μάτια του αδελφού της, ένιωσε την ανάγκη της να τον συγχωρήσει και να βρεί μια νέα αρχή.

I Elena, seeing the genuine remorse in her brother's eyes, felt the need to forgive him and find a new beginning.

Έτσι, μπορούσαν να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν.

Thus, they could leave the past behind them.

Έβαλαν σε προτεραιότητα το παρόν και το μέλλον, αποφασίζοντας μαζί πως το ελαιόδεντρο δεν ήταν μόνο μια πηγή εσόδων, αλλά και σύμβολο της ανανεωμένης σχέσης τους.

They prioritized the present and the future, deciding together that the olive grove was not just a source of income, but a symbol of their renewed relationship.

Με τον ήλιο πλέον να δύει πίσω από το βουνό, ο Νίκος και η Ελένα, άφησαν το παρελθόν πίσω τους.

With the sun now setting behind the mountain, O Nikos and I Elena left the past behind them.

Στάθηκαν δίπλα-δίπλα, βλέποντας τον ήλιο να κλείνει άλλη μια μέρα στο κτήμα τους, αλλά να ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη δική τους οικογενειακή ιστορία.

They stood side by side, watching the sun close another day on their estate, yet opening a new chapter in their own family story.