Ο ουρανός είχε σκοτεινιάσει.

The sky had darkened.

Κεραυνοί έσκιζαν τον αέρα, και η βροχή έπεφτε ασταμάτητη.

Lightning tore through the air, and the rain fell relentlessly.

Ο Δημήτρης, η Ελένη και ο Κώστας έτρεξαν προς ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στην άκρη της πόλης.

O Dimitris, i Eleni, and o Kostas ran towards an abandoned factory on the outskirts of the city.

Οι πόρτες ήταν κλειστές, αλλά οι τρεις φίλοι κατάφεραν να βρουν μια σπασμένη είσοδο από πίσω.

The doors were shut, but the three friends managed to find a broken entrance at the back.

Το χειμώνα, το κρύο ήταν ανελέητο, και ο αέρας φυσούσε δυνατά από τα σπασμένα παράθυρα.

In the winter, the cold was relentless, and the wind blew harshly through the broken windows.

Εκεί βρήκαν προσωρινό καταφύγιο.

There, they found temporary shelter.

Στο εσωτερικό, σκουριασμένα μηχανήματα και παλιά κουτιά κάλυπταν το πάτωμα.

Inside, rusty machines and old boxes covered the floor.

Μια λάμπα προς το τέλος του δωματίου αναβόσβηνε, δημιουργώντας σκιές στους τοίχους.

A lamp towards the end of the room flickered, casting shadows on the walls.

Ο θόρυβος του ανέμου και οι αστραπές έδιναν μια μυστηριώδη ατμόσφαιρα στον χώρο.

The noise of the wind and the flashes of lightning gave a mysterious atmosphere to the space.

«Πρέπει να μείνουμε εδώ μέχρι να περάσει η καταιγίδα,» είπε ο Δημήτρης με σταθερή φωνή.

"We have to stay here until the storm passes," said o Dimitris with a steady voice.

Η Ελένη, πάντα φροντιστική, προσπαθούσε να ζεστάνει τον Κώστα με το παλτό της.

i Eleni, always caring, tried to warm ton Kosta with her coat.

«Είσαι εντάξει;

"Are you okay?"

» τον ρώτησε με ανησυχία.

she asked with concern.

«Είμαι εντάξει, ευχαριστώ,» απάντησε ο Κώστας κάνοντας αστεία για την κατάσταση.

"I'm fine, thank you," replied o Kostas, joking about the situation.

«Αλλά μάλλον θα χρειαζόμαστε βάρκα για να φύγουμε από εδώ.

"But we might need a boat to get out of here."

»Ο Δημήτρης κοίταξε την Ελένη.

O Dimitris looked at tin Eleni.

Σήμερα ήταν η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, αλλά η καταιγίδα αντικατόπτριζε το κυκλώνι των συναισθημάτων του.

Today was Valentine's Day, but the storm mirrored the cyclone of his emotions.

Από καιρό ήθελε να της πει τι νιώθει, αλλά ο φόβος της απόρριψης τον κράταγε πίσω.

He had wanted to tell her how he felt for a long time, but the fear of rejection held him back.

Ο Κώστας, ο καλύτερός του φίλος, επίσης νοιαζόταν για την Ελένη, καθιστώντας την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη.

O Kostas, his best friend, also cared for tin Eleni, making the situation even more difficult.

Ξαφνικά, η λάμπα έσβησε, βυθίζοντας το δωμάτιο στο σκοτάδι.

Suddenly, the lamp went out, plunging the room into darkness.

Ο Δημήτρης πήρε μια βαθιά ανάσα.

O Dimitris took a deep breath.

Ήταν η στιγμή του.

It was his moment.

«Ελένη, υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω,» άρχισε διστακτικά.

"Eleni, there's something I need to tell you," he began hesitantly.

«Τι συμβαίνει, Δημήτρη;

"What's going on, Dimitris?"

» τον ρώτησε.

she asked him.

«Σ’ αγαπώ,» της είπε απλά, δίχως να μπορεί να δει την αντίδρασή της στο σκοτάδι.

"I love you," he told her simply, unable to see her reaction in the dark.

Η Ελένη ήταν ήσυχη για λίγο.

I Eleni was quiet for a moment.

«Κι εγώ, Δημήτρη, από καιρό,» παραδέχθηκε με ζεστασιά στη φωνή της.

"So do I, Dimitris, for a long time," she admitted with warmth in her voice.

Ο Κώστας, ο οποίος άκουγε από τη γωνία, είπε με ένα χαμόγελο που μπορούσε να φανταστεί κανείς στο σκοτάδι: «Ξέρετε, το ήξερα ήδη.

O Kostas, who was listening from the corner, said with a smile one could imagine in the darkness: "You know, I already knew.

Και είμαι χαρούμενος για σας.

And I'm happy for you."

»Ο Δημήτρης αισθάνθηκε ένα βάρος να σηκώνεται από την καρδιά του.

O Dimitris felt a weight lift from his heart.

Οι τρεις τους κοιτούσαν στους τριγύρω σκιές, αλλά ο Δημήτρης ένιωσε πιο φωτεινός από ποτέ.

The three of them looked around at the shadows, but o Dimitris felt brighter than ever.

Η καταιγίδα δεν είχε κερδίσει.

The storm hadn't won.

Είχε μάθει να εκφράζει όσα κρατούσε μέσα του, και αυτό άλλαξε όλα.

He learned to express what he held inside, and that changed everything.

Όταν η καταιγίδα τελικά κόπασε, η φιλία τους ενισχύθηκε.

When the storm finally subsided, their friendship was strengthened.

Έμαθαν ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή όταν την μοιράζεσαι.

They learned that love is stronger when shared.

Και στη μέση του χειμώνα, σε ένα παλιό εργοστάσιο, η καρδιά του Δημήτρη ένιωσε ζεστά για πρώτη φορά.

And in the middle of winter, in an old factory, i kardia tou Dimitri felt warm for the first time.