
Lost & Found: A Sauropod Adventure in the Heart of Dublin
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Lost & Found: A Sauropod Adventure in the Heart of Dublin
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an fuacht sa gheimhreadh ag dul trí chnámha Siobhan agus Pádraig agus iad ag siúl isteach i Músaem Náisiúnta na hÉireann - Stair an Dúlra.
The cold of winter was going through Siobhan and Pádraig's bones as they walked into the Músaem Náisiúnta na hÉireann - Stair an Dúlra (National Museum of Ireland - Natural History).
Bhí cás speisialta acu an lá sin, cás a raibh greim acu air i bhfad ó shin agus a chuaigh ar iarraidh anois.
They had a special case that day, a case they had held onto long ago and was now missing.
"Cá bhfágfaimis é?" d'fhiafraigh Siobhan agus í ag breathnú thart go néata ar an halla ollmhór lán le cnámharlach dineasár.
"Where would we leave it?" Siobhan asked, looking neatly around the huge hall full of dinosaur skeletons.
Bhí sé cosúil le siopa bréagán móra do dhaoine fásta.
It was like a giant toy store for adults.
"Bhí siad timpeall anseo áit éigin," a dúirt Pádraig, ag tochailt ina pócaí féachaint an bhféadfadh sé an mála lóin a aimsiú as a bhfaca sé riamh.
"They were around here somewhere," said Pádraig, rummaging through his pockets to see if he could find the lunch bag that he had ever seen.
Chaill sé rudaí go minic; fiú a chloch scéalta féin uaireanta.
He often lost things; even his own story stone sometimes.
Gabh sí faoi deara a caillteanas le cáineadh go minic.
She often noticed his loss with criticism.
"Níl cead ag ithe anseo," rabhart Siobhan, a súile ag gliomaigh leis an eagla.
"No eating allowed here," Siobhan warned, her eyes glinting with fear.
Bhí plean ag Siobhan.
Siobhan had a plan.
D’fhéach sí chuici féin ag an bhfoireann, agus bhí díograis feigned ina roibealach.
She looked to the staff, with feigned enthusiasm in her gait.
"Féach an taispeántas nua sin! Ní mór dom é a fheiceáil!" dúirt sí os ard, ag tabhairt faoi deara gur tháinig an mionscálán sonrach chun airde.
"Look at that new exhibit! I must see it!" she said loudly, noting that the specific display caught attention.
Bhí sí ag siúl i dtreo na taispeántas nua le radharc díreach, ag fágáil Pádraig sáinnithe ag an láthair dineasáir.
She walked toward the new exhibits with direct focus, leaving Pádraig stranded at the dinosaur site.
Fós, bhí an seans maith le Pádraig.
Still, Pádraig had a good chance.
Tháinig sé ar an láithreach cáiliúil i ngeall le ocho... sin é.
He stumbled upon the famous spot due to an... oh, there it was.
Bhí an mála lóin sínte díreach taobh thiar de chos mór sauropód, mar a bhí tuairisc tugtha aige.
The lunch bag was stretched just behind the giant foot of a sauropod, as he had reported.
Juraigh sé agus rug sé air, áfach táirchtigthigh, sular ghlas an garda air leis an stua mhór.
He swore and grabbed it, however, cautiously, before the guard caught him in the wide arch.
“Cad é sin agat ann?” arsa an garda.
"What do you have there?" asked the guard.
Bhí sé diongbháilte, a thaithí ní éasca le casadh ar a sháil.
He was resolute, not easy to brush off.
Chuir Pádraig a lámh suas mar fhreagra, ag dréim leis go bhfeicfeadh sé go raibh an mála díreach.
Pádraig raised his hand in response, hoping he'd see it was just the bag.
D’ardaigh Siobhan a guth, á ligean cosúil le saineolaí ar stair dineasáraí.
Siobhan raised her voice, pretending to be a dinosaur history expert.
"An raibh a fhios agat go raibh na sauropóidí seo peaceálacha agus learmharacha?" arsa Siobhan, ag iarraidh athrú a thabhairt ar an áirithint.
"Did you know these sauropods were peaceful and huge?" Siobhan said, trying to divert attention.
D’éirigh an garda doiléir, ach sa deireadh bhain gach duine gáire as an mbeartas neamhshuntasach seo.
The guard grew uncertain, but eventually, everyone had a laugh at the innocuous scheme.
Cuireadh Siobhan agus Pádraig ar aisleacht chun an bia a ithe i gceart sa cheantar beorchtaí.
Siobhan and Pádraig were escorted to eat properly in the cafeteria area.
Bhí sé suaimhneach din an chabhán.
It was peaceful there.
Fuair Siobhan go raibh níos lú imní i gcónaí le hintinn chumhaith a bheith in úsáid.
Siobhan found that less worry always came with a smart mind being used.
Dhá bhealach a bhfuil ábhar maith ann.
Two ways where good sense is abundant.
Nuair a bhí siad críochnaithe, d'fhág siad an músaem níos sásta.
When they finished, they left the museum happier.
Bhí Siobhan níos réchúisí agus bhí Pádraig níos cúramaí lena chuid rudaí.
Siobhan was more relaxed, and Pádraig was more careful with his things.
B'fhéidir gurb é seo an músaem lódóireachta d'eispéireas síoraí suaimhneach.
Perhaps this museum was an everlasting tranquil experience for them.