
From Code to Connection: Balancing Work and Love
FluentFiction - Irish
Loading audio...
From Code to Connection: Balancing Work and Love
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Bhí an grian ag dul faoi thar Bhaile Átha Cliath, agus d'fhan mé ag an mbord, ag smaoineamh ar mo shaol.
The sun was setting over Baile Átha Cliath, and I stayed at the table, contemplating my life.
Mo ríomhaire glúine fós ag osclú, comhaid scaipthe timpeall orm.
My laptop still open, files scattered around me.
Is é seo mo ghnáthamh, cé gur mhian liom go mbeadh sé difriúil.
This is my routine, though I wish it were different.
Tá mé ag obair mar fhorbróir bogearraí, agus is cosúil nach bhfuil an lá riamh fada go leor.
I work as a software developer, and it seems like the day is never long enough.
Bhí mo intinn róthógtha le smaointe faoi Siobhán.
My mind was preoccupied with thoughts about Siobhán.
Tá sí i Nua-Eabhrac, ag obair chomh dian is atá mé.
She's in Nua-Eabhrac, working as hard as I am.
Tugann an t-achar ina éadóchas orm uaireanta.
The distance drives me to despair sometimes.
Tá gá le cothromaíocht a fháil idir mo chuid oibre agus mo ghrá di.
There's a need to find balance between my work and my love for her.
Is rud deacair é.
It's a difficult thing.
Áfach, tháinig Eamon isteach orm agus leag sé béim ar an bhfoinse struis eile i mo shaol: spriocdhátaí.
However, Eamon came in and emphasized another source of stress in my life: deadlines.
"Tá briseadh síos sa chóras cláraithe ríthábhachtach," a dúirt sé.
"There's a critical breakdown in the registration system," he said.
"Tá sé de dhíth an deireadh seachtaine seo.
"It needs to be fixed this weekend."
"Cén chaoi a bhféadfainn díriú ar mhaitheas an tionscadail nuair a bhí mo chroí ag cliseadh de dheasca an easpa Siobháin?
How could I focus on the project's success when my heart was breaking due to the absence of Siobhán?
Ar deireadh thiar, chinn mé comhrá a dhéanamh leí.
Eventually, I decided to have a conversation with her.
Bhí an teicneolaíocht ann ar a laghad chun cabhrú linn.
At least the technology was there to help us.
Bhíomar i lár comhrá físe oíche amháin nuair a dúirt sí go socair, "Naoise, is gá dúinn níos mó ama a thógáil chun rud éigin speisialta a chaomhnú.
We were in the middle of a video call one night when she calmly said, "Naoise, we need to take more time to preserve something special.
Níl mé ag iarraidh muid a chailleadh.
I don’t want to lose us."
"Déanann mé machnamh ar a cuid focal.
I reflected on her words.
Bhí an ceart aici.
She was right.
Bhí an obair ag bhaint gach rud ó mo chroí agus ár ndlúthpháirtíocht.
The work was taking everything from my heart and our closeness.
Chinnigh mé go gcaithfidh mé labhairt le Eamon faoi shocruithe níos solúbtha ar an obair.
I decided I needed to talk to Eamon about more flexible work arrangements.
B'fhéidir nach n-osclfainn mo ríomhaire glúine tríd an deireadh seachtaine.
Maybe I wouldn't open my laptop over the weekend.
Le chéile, rinne muid plean.
Together, we made a plan.
Tráthnóna amháin gach seachtain, ní dhéanfadh Siobhán ná mé aon obair.
One evening a week, neither Siobhán nor I would do any work.
Ní bheadh orainn aon rud níos tábhachtaí ná muid féin le chéile.
Nothing would be more important than being together.
B'fhéidir go bhféadfaimis post a aimsiú níos gaire dá chéile amach anseo freisin.
Maybe we could find a job closer to each other in the future too.
Tá an samhradh taobh amuigh te, ach tá sé níos teo fós mo chroí a luaidhe.
The summer outside is hot, but my heart is even warmer.
Tá mé ag foghlaim, cé gur féidir obair a bheith tábhachtach, tá an grá riachtanach.
I am learning that while work can be important, love is essential.
Ag lorg cothromaíochta, tá súil agam glacadh leis.
Seeking balance, I hope to achieve it.
Ní hé obair amháin a mhaireann an duine, ach ag imirt le teasa an ghrá.
Life is not sustained by work alone, but by playing with the heat of love.