
Samhain Secrets and Revelations in Gaillimh
FluentFiction - Irish
Loading audio...
Samhain Secrets and Revelations in Gaillimh
Sign in for Premium Access
Sign in to access ad-free premium audio for this episode with a FluentFiction Plus subscription.
Tá an ghrian ag dul faoi in iarthar na hÉireann, ag caitheamh scáth fada thar chlós an ionaid pobail i nGaillimh.
The sun is setting in the west of Éireann, casting a long shadow over the courtyard of the community center in Gaillimh.
Tá na duilleoga coillearnacha ar an talamh, ag glioscarnacha faoi sholas an tráthnóna.
The deciduous leaves on the ground glisten under the evening light.
Anáil an fhómhair le mothúchán Samhna, an féile ársa a cheiliúrann deireadh an fhómhair agus tús an gheimhridh.
The breath of autumn carries the feeling of Samhain, the ancient festival that celebrates the end of autumn and the beginning of winter.
Taobh istigh, tá an t-ionad maisithe le siombailí Samhna agus bláthanna oráiste.
Inside, the center is decorated with Samhain symbols and orange flowers.
Tá Saoirse ag coimeád siar ag gáire le chéile, éadaí galánta uirthi, í ag cur fáilte roimh na gaolta a thagann isteach.
Saoirse is holding back laughter, dressed elegantly, as she welcomes the relatives coming in.
Tá sí eolach ar an tábhacht a bhaineann leis an bhféile seo, agus déanann sí iarracht gach ceart a bheith go síochánta.
She is aware of the significance of this festival and makes every effort for things to be peaceful.
Ar an taobh eile, tá Niamh, a bhfuil fiosracht cosúil le flame ann, ag breathnú go géar ar gach duine, ag iarraidh rún a bhriseadh.
On the other side, Niamh, with curiosity like a flame, watches everyone sharply, trying to break a secret.
Tagann Ciaran isteach leis an scáileán fann níos faide ná an radharc.
Ciaran enters with a distant look.
Tá imní air faoi rud atá cheilte, rud a raibh sé ag iarraidh a choinneáil istigh.
He is worried about something hidden, something he wanted to keep inside.
Tá sé ina ísle brí anseo mar go bhfuil an rún a cheil air ina ualach trom ar a anam.
He is in low spirits here because the secret he's been hiding is a heavy burden on his soul.
Boaiteann Saoirse lámh Ciaran le teas agus le fáilte.
Saoirse warmly shakes Ciaran's hand.
"Tá áthas orm go bhfuil tú anseo, a Chiarain," a deir sí, ag beannú leis.
"I'm glad you're here, Ciarain," she says, greeting him.
Bíonn aoibh chuir i gcónaí uirthi, áfach, fillfidh Ciaran a shúile go sciobtha.
She always has a smile, however, Ciaran quickly averts his eyes.
Maidir le Niamh, tá a fhios aici go bhfuil rud éigin suimiúil faoi Ciaran.
As for Niamh, she knows there's something interesting about Ciaran.
Tá scáth rúnmhar ar a aghaidh, agus oíche Samhna is oíche spreagúil aige - tráth chun rudaí atá i bhfolach a thabhairt chun na solais.
There's a mysterious shadow on his face, and Oíche Shamhna is an exciting night for him - a time to bring hidden things to light.
Glacaimid áit ag bord, cruinn tugtha le chéile mar mhuintir amháin.
We take a place at the table, gathered together as one family.
Tá bia blasta le fáil agus na blaiseadh traidisiúnta go léir mar chuid de bhéile Samhna.
There's delicious food and all the traditional flavors as part of the Samhain meal.
I measc an bhlaiseadh, tá radharc Ciaran ciúin agus teorann.
Amongst the tastes, Ciaran's gaze is quiet and restrained.
Tá sé i gcroílár dráma aigne.
He is at the center of a mental drama.
Agus an oíche ag dul ar aghaidh, bíonn timpiste le Saoirse ag iarraidh go mbeadh rudaí go maith.
As the night progresses, Saoirse makes an effort to keep things well.
Ach ní mhoillíonn aon rud an t-am nuair a sheas ar a cos diongbháilteach Niamh i measc an tseomra.
But nothing slows time when Niamh resolutely stands on her feet in the middle of the room.
"Ciaran," a deir sí go soparnach.
"Ciaran," she says softly.
"An féidir liom labhairt leat?"
"Can I talk to you?"
Ar leataobh, féactar Ciaran agus Niamh go haltacht i ndorchadas ciúin i gcúinne.
Aside, Ciaran and Niamh look intently in a quiet dark corner.
Luachraíonn na lasracha an bonnsolas ar aghaidh Ciaran, rud éigin ag súil lena nochtadh.
The flames flicker the candlelight on Ciaran's face, something waiting to reveal.
“Is cúis mhaith liom fiafraí, ach tá adhmaid ort,” a admhaíonn Niamh.
“It’s good reason I ask, but you’re guarded,” Niamh admits.
"Tá rud éigin á cheilt agat. Is féidir liom é a mhothú."
"You're hiding something. I can sense it."
Imríonn Ciaran leis an bhfocal.
Ciaran plays with the word.
"Ní raibh mé cinnte conas é a léiriú," a admhaíonn sé, ag breathnú síos.
"I wasn't sure how to express it," he admits, looking down.
"Ach tá rún agam ón am atá thart.
"But I have a secret from the past.
Bhí páirt eile agam nach raibh a fhios ag éinne anseo faoi.”
There was another part of me that no one here knew about.”
Lingíonn Saoirse suas, í ag cur isteach ar an gcomhrá.
Saoirse jumps up, interrupting the conversation.
Tá toilteanas le Niamh ina súile.
There's willingness with Niamh in her eyes.
"Ciaran, táimid muintir," a deir sí go tánaisteach.
"Ciaran, we're family," she says gently.
"Is féidir linn a bheith fíor lena chéile."
"We can be true with each other."
Sa nóiméad sin, díríonn Ciaran an fhírinne óna chroí, ag briseadh na sciath a choinnigh sé ó gach duine eile.
In that moment, Ciaran opens his heart, breaking the shield he kept from everyone else.
Tá mearbhall ann ar dtús, ach ansin tuiscint phianmhar.
There's confusion at first, but then a painful understanding.
Ach in ionad glac briseadh, athaontaíonn an teaghlach níos doimhne ná riamh.
But instead of facing a breakdown, the family reunites deeper than ever.
Tugtar aitheantas dóibh as a bhfodhmacht agus teist.
They are recognized for their depth and testimony.
Feiceann Ciaran, na déileálacha is deacra, cé chomh láidir is atá a nasc leis an teaghlach.
Ciaran realizes, through the hardest deals, just how strong his connection with the family is.
Mar a théann Oíche Samhna ar aghaidh, téann an croí níos fearr, buaic shuaimhneach a bhaineann le rún os cionn fáltas teaghlaigh agus na hainmneacha tuisceanacha a théann in éineacht leis.
As Oíche Shamhna continues, the heart feels better, a quiet triumph linked to revealing secrets over family closeness and the understanding names that accompany it.
Foghlaimíonn Ciaran nach easpa, ach bród is ea nochtadh croí.
Ciaran learns that revelation of the heart is not a vulnerability but a source of pride.
Tús nua atá ann, mar atá an Samhna, briseadh na n-imní an phobail agus an ghrinn intreach.
It is a new beginning, much like Samhain, breaking the worries of the community and the inner mind.