In het wetenschapsmuseum was het druk.

In the science museum, it was crowded.

Veel families en nieuwsgierige bezoekers liepen rond.

Many families and curious visitors were walking around.

De gangen waren gevuld met fascinerende tentoonstellingen, van oude technologie tot futuristische gadgets.

The halls were filled with fascinating exhibits, from ancient technology to futuristic gadgets.

Vooral de interactieve afdeling was erg levendig.

Especially the interactive section was very lively.

Deze was ontworpen om bezoekers te betrekken met activiteiten.

It was designed to engage visitors with activities.

Bram, Sophie en Jasper verheugden zich op een leuke dag.

Bram, Sophie and Jasper were looking forward to a fun day.

Bram, altijd nieuwsgierig en een beetje onhandig, had zichzelf voorgenomen Sophie te imponeren met zijn kennis.

Bram, always curious and a bit clumsy, had resolved to impress Sophie with his knowledge.

Zijn doel was om haar te laten zien hoe geweldig wetenschapsmusea zijn.

His goal was to show her how amazing science museums are.

Halverwege de dag stopte Bram bij een tentoonstelling met de naam "Verrassend Valentine Verhaal".

Halfway through the day, Bram stopped at an exhibit called "Surprising Valentine Story."

"Dit moet leuk zijn," dacht Bram.

"This should be fun," thought Bram.

De tentoonstelling had een knop met een bordje: “Druk hier voor een verrassing!”.

The exhibit had a button with a sign: “Press here for a surprise!”.

Sophie keek Bram nieuwsgierig aan.

Sophie looked at Bram curiously.

"Ga je het proberen?"

"Are you going to try it?"

vroeg ze met een glimlach.

she asked with a smile.

Zonder verder na te denken, drukte Bram op de knop.

Without thinking further, Bram pressed the button.

Aanvankelijk gebeurde er niets.

Initially, nothing happened.

Maar plotseling ging het allemaal mis.

But suddenly, everything went wrong.

Het systeem leek op hol te slaan.

The system seemed to go haywire.

Honderden hartvormige confetti’s schoten de lucht in.

Hundreds of heart-shaped confetti shot into the air.

Een luide liefdeslied klonk door de zaal.

A loud love song echoed through the hall.

De aanwezige bezoekers keken verbaasd op.

The visitors present looked up in surprise.

Sommigen lachten, anderen maakten foto's.

Some laughed, others took photos.

Bram stond met grote ogen naar het spektakel te kijken.

Bram stood with wide eyes watching the spectacle.

Misschien was dit toch niet zo’n goed idee.

Maybe this wasn’t such a good idea after all.

Sophie proestte het uit van het lachen.

Sophie burst out laughing.

"Wat heb je nu weer gedaan, Bram?"

"What have you done now, Bram?"

Jasper, een gids van het museum, kwam snel aangelopen.

Jasper, a museum guide, came running quickly.

"Geen paniek," riep hij boven de muziek uit.

"Don’t panic," he called out over the music.

"Ik help wel even."

"I’ll help out."

Samen met Jasper probeerde Bram het systeem uit te schakelen.

Together with Jasper, Bram tried to shut down the system.

Het was een uitdaging, maar uiteindelijk lukte het.

It was a challenge, but eventually, they succeeded.

De muziek stopte en de confetti regen hield op.

The music stopped, and the confetti rain ceased.

De menigte klapte en juichte.

The crowd clapped and cheered.

Het hele incident werd als een spontaan entertainment act gezien.

The whole incident was seen as a spontaneous entertainment act.

Bram keek naar Sophie.

Bram looked at Sophie.

"Sorry.

"Sorry.

Dat was niet echt de verrassing die ik in gedachten had."

That wasn’t exactly the surprise I had in mind."

Sophie schudde lachend haar hoofd.

Sophie shook her head, laughing.

"Het maakte niet uit," zei ze.

"It doesn't matter," she said.

"Je hoeft niet te proberen indruk op mij te maken.

"You don’t have to try to impress me.

Gewoon jezelf zijn is genoeg."

Just being yourself is enough."

Bram glimlachte opgelucht.

Bram smiled in relief.

Voortaan zou hij niet meer proberen indruk te maken met grootse daden.

From now on, he would no longer try to impress with grand gestures.

Hij besefte dat hij gewoon Bram mocht zijn.

He realized that he could just be Bram.

Terwijl ze verder liepen naar de volgende tentoonstelling, voelde de lucht kouder aan.

As they walked on to the next exhibit, the air felt cooler.

De winter bries herinnerde hen eraan dat Valentijnsdag om de hoek was en misschien, dacht Bram, was dat hun eigen onverwachte Valentijn verhaal al begonnen.

The winter breeze reminded them that Valentine's Day was around the corner and maybe, Bram thought, their own unexpected Valentine story had already begun.