In de koude wintermaand, toen de wind ritselde door de kale bomen, besloten Bram en zijn dochters, Emma en Sanne, een bezoek te brengen aan de beroemde Keukenhof-tuinen.

In the cold winter month, when the wind rustled through the bare trees, Bram and his daughters, Emma and Sanne, decided to visit the famous Keukenhof-gardens.

Bram had zich voorgenomen om een bijzonder uitstapje te plannen.

Bram had planned a special trip.

Hij wilde mooie herinneringen creëren, maar de bloemen lagen verborgen onder een dunne laag sneeuw en de tuinen misten hun kenmerkende kleurenpracht.

He wanted to create beautiful memories, but the flowers were hidden under a thin layer of snow and the gardens lacked their characteristic splendor of colors.

"Papa, ik dacht dat er allemaal bloemen zouden zijn," zei Emma, met een lichte teleurstelling in haar stem.

"Dad, I thought there would be lots of flowers," said Emma, with a hint of disappointment in her voice.

Sanne zuchtte instemmend.

Sanne sighed in agreement.

"Het is allemaal zo grijs," voegde ze toe.

"It's all so gray," she added.

Bram zuchtte, keek om zich heen en dacht na.

Bram sighed, looked around, and pondered.

Hij begreep de teleurstelling van zijn dochters.

He understood his daughters' disappointment.

Maar, als een positieve en creatieve vader, besloot hij snel een andere weg in te slaan.

But, being a positive and creative father, he quickly decided to change course.

"Wacht maar," zei hij met een knipoog, "ik weet iets veel beters!"

"Just wait," he said with a wink, "I know something much better!"

Hij leidde hen naar een nabijgelegen tentoonstelling waar kleurige orchideeën bloeiden.

He led them to a nearby exhibition where colorful orchids were in bloom.

De meisjes keken hun ogen uit.

The girls were amazed.

De orchideeën stonden in volle glorie, kleurrijke bloemblaadjes in elke tint die je je maar kon voorstellen.

The orchids stood in full glory, colorful petals in every shade imaginable.

Emma en Sanne raakten direct opgewonden.

Emma and Sanne became immediately excited.

Bram voelde zich opgelucht; het begin van hun dag had een kleurrijke wending gekregen.

Bram felt relieved; the beginning of their day had taken a colorful turn.

Na de tentoonstelling vonden ze in de tuinen nog een hoopje sneeuw.

After the exhibition, they found a pile of snow in the gardens.

"Laten we een sneeuwballengevecht houden!"

"Let's have a snowball fight!"

riep Sanne plotseling.

Sanne suddenly shouted.

Zonder aarzeling begonnen Emma en Sanne sneeuwballen te maken en al snel dook ook Bram in het spel.

Without hesitation, Emma and Sanne started making snowballs, and soon Bram joined in the game.

Hun gelach en gejoel vulde de stilte van de wintertuin.

Their laughter and shouts filled the silence of the winter garden.

Hun vrolijke middag eindigde in een gezellig café vlakbij, waar ze zich opwarmden met warme chocolademelk.

Their cheerful afternoon ended in a cozy café nearby, where they warmed up with hot chocolate.

Ze praatten en lachten, en Emma zei glimlachend, "We moeten in de lente terugkomen als alles bloeit!"

They talked and laughed, and Emma said with a smile, "We must come back in the spring when everything's in bloom!"

Bram keek naar zijn dochters en glimlachte.

Bram looked at his daughters and smiled.

Hij realiseerde zich dat het niet de perfecte planning was die de mooiste momenten creëerde, maar de onverwachte avonturen.

He realized that it was not the perfect planning that created the most beautiful moments, but the unexpected adventures.

Ze gingen naar huis met hun handen nog warm van de chocolademelk en hun harten gevuld met vreugde.

They went home with their hands still warm from the hot chocolate and their hearts filled with joy.

Ondanks de winter hadden ze een levendige herinnering gecreëerd.

Despite the winter, they had created a vivid memory.