Zakopane lśniło bielą zimowego puchu.

Zakopane shone with the whiteness of winter fluff.

Miasteczko tętniło życiem.

The town was bustling with life.

Światła zdobiły ulice, a mieszkańcy szykowali się na sylwestra.

Lights adorned the streets, and the residents were preparing for New Year's Eve.

W drewnianej chacie, przy ciepłym kominku, trwało spotkanie rodzinne.

In a wooden cabin, by a warm fireplace, a family meeting was taking place.

Kasia, pełna nadziei, zaprosiła do Zakopanego wszystkich bliskich.

Kasia, full of hope, invited all her loved ones to Zakopane.

Chciała, by Nowy Rok przyniósł pokój rodzinie.

She wanted the New Year to bring peace to the family.

Marek, starszy brat, ociężale postawił walizkę w przedpokoju.

Marek, the older brother, placed his suitcase heavily in the hallway.

Po latach wrócił do rodzinnego domu, nie wiedząc do końca, co z tego wyniknie.

After years, he returned to the family home, not entirely sure what would come of it.

Na kanapie siedziała Jadwiga.

On the couch sat Jadwiga.

Ona też wydawała się niepewna.

She, too, seemed unsure.

Kasia wniosła kubki gorącej herbaty, próbując rozładować napięcie.

Kasia brought mugs of hot tea, trying to ease the tension.

"Cieszę się, że przyjechaliście" powiedziała z uśmiechem.

"I'm glad you came," she said with a smile.

Marek spojrzał na siostrę.

Marek looked at his sister.

"Wiesz, dlaczego wyjechałem," zaczął, próbując znaleźć, jak przekazać swoje myśli.

"You know why I left," he began, trying to find how to express his thoughts.

Jadwiga skinęła głową, choć jej twarz była nieodgadniona.

Jadwiga nodded, though her face was inscrutable.

"Może powinienem przeprosić", dodał Marek, łamiącym głosem.

"Maybe I should apologize," added Marek, his voice breaking.

Jadwiga wzięła głęboki oddech.

Jadwiga took a deep breath.

"Było mi przykro, że wyjechałeś tak nagle," odparła po chwili ciszy.

"I was sad that you left so suddenly," she replied after a moment of silence.

"Ale może oboje zrobiliśmy błędy."

"But maybe we both made mistakes."

Ich słowa wypełniały przestrzeń jak echo dawno niesłyszanej muzyki.

Their words filled the space like the echo of long-unheard music.

Nagle emocje wybuchły.

Suddenly, emotions erupted.

"Zostawiłeś mnie samą!"

"You left me alone!"

krzyknęła Jadwiga, odwracając wzrok.

Jadwiga shouted, turning her gaze away.

"Nie rozumiesz, jak to było!"

"You don't understand what it was like!"

Marek poczuł uścisk w gardle.

Marek felt a lump in his throat.

"Nie wiedziałem, jak wrócić," przyznał.

"I didn't know how to come back," he admitted.

"Było mi ciężko."

"It was hard for me."

Kasia przesiadła się bliżej, kładąc rękę na ramieniu cioci.

Kasia scooted closer, placing a hand on her aunt's shoulder.

"Mama zawsze mówiła, że trzeba dążyć do tego, co ważne," szepnęła łagodnie.

"Mom always said to strive for what's important," she whispered gently.

Jadwiga spojrzała na brata.

Jadwiga looked at her brother.

"Może zaczniemy od nowa?"

"Maybe we can start over?"

zapytała niepewnie.

she asked uncertainly.

Marek, poczuwając w sercu ciepło, zgodził się.

Marek, feeling warmth in his heart, agreed.

"Tak, zacznijmy.

"Yes, let's start.

Na nowy rok."

For the New Year."

Zegar wybił północ.

The clock struck midnight.

Za oknem rozbłysły fajerwerki.

Fireworks lit up outside the window.

Brat i siostra, z sercami lżejszymi niż śnieg, uśmiechnęli się do siebie.

Brother and sister, with hearts lighter than snow, smiled at each other.

Tego wieczoru uczyli się, jak wybaczać i kochać na nowo.

That evening they learned how to forgive and love anew.

W Zakopanem, pod gwiazdami, ich ścieżki ponownie się złączyły.

In Zakopane, under the stars, their paths crossed again.