Kış mevsiminin soğuk rüzgarları İstanbul’da hissediliyordu.

The cold winds of winter were being felt in İstanbul.

Emir, pencerenin kenarına oturdu.

Emir sat by the window.

Kar taneleri sessizce süzülüyordu.

Snowflakes were quietly drifting down.

Ona, hayatta bazı şeylerin yavaşça ve zarifçe düştüğünü hatırlattı.

They reminded him that some things in life fall slowly and gracefully.

Berlin'de ise Zeynep, penceresinden bakan gri gökyüzünü izliyordu.

In Berlin, Zeynep was watching the gray sky from her window.

Her biri kendi dünyasında biraz hüzünlü, biraz umutluydu.

Each was somewhat melancholic, somewhat hopeful in their own world.

Emir, Zeynep'i düşündü.

Emir thought of Zeynep.

Onun sanata olan tutkusu, sıcak gülümsemesi...

Her passion for art, her warm smile...

Aralarındaki mesafe, zamanla iki onları da yormuştu.

The distance between them had worn both of them out over time.

Yeni yıl yaklaşırken, Emir bir şey yapması gerektiğini hissetti.

As the new year approached, Emir felt he needed to do something.

İşte bu yüzden, Zeynep'e sürpriz yapmak, eski sıcaklığı canlandırmak istedi.

That’s why he wanted to surprise Zeynep, to revive the old warmth.

Plan basitti.

The plan was simple.

Cappadocia, büyülü bir yer.

Cappadocia, a magical place.

Peri bacaları, balonlar, karlarla kaplı manzara adeta bir masal diyarını andırıyordu.

The fairy chimneys, balloons, and snow-covered scenery were like a fairy tale land.

Önceki konuşmalarında sıkça 'bir gün birlikte gitsek' demişlerdi.

In their previous conversations, they often said, "if only we could go there together one day."

Şimdi o zaman gelmişti.

Now, the time had come.

Yılbaşı gecesi yaklaşırken, Emir bütün işlerini bıraktı ve uçağa atladı.

As New Year's Eve approached, Emir dropped all his work and hopped on a plane.

Onun kalbi heyecanla doluydu.

His heart was filled with excitement.

Zeynep ise Berlin'den kalkıp geldi.

Zeynep came from Berlin.

Onu ziyaret edeceğini bilmiyordu.

She didn't know he was going to visit her.

Bu bir sürpriz olacaktı.

It would be a surprise.

Cappadocia'ya vardıklarında, birbirlerini gördüklerinde gözlerindeki sevgi açıktı.

When they arrived in Cappadocia and saw each other, the love in their eyes was evident.

Özlem, kar taneleri gibi eriyip gitmişti.

Longing melted away like snowflakes.

Ancak, planlanan romantik balon turu başlamadan bir kar fırtınası patlak verdi.

However, before their planned romantic balloon tour could begin, a snowstorm erupted.

Rüzgar, kışın ne kadar çetin olabileceğini gösteriyordu.

The wind was showing how harsh winter could be.

Ama onlar için kaya evlerin güvenliği, sıcak çorbanın tadı ve paylaşmanın huzuru vardı.

But for them, there was the safety of rock houses, the taste of hot soup, and the peace of sharing.

O gece, şömine karşısında geç saatlere kadar konuştular.

That night, they talked late into the night in front of the fireplace.

Emir, Zeynep’in kanaatlerini dinledi, anladı.

Emir listened to Zeynep’s opinions, understood them.

Zeynep, Emir’in desteğini hissetti.

Zeynep felt the support of Emir.

Hayatlarının koşuşturmacası içinde bu anın değerini anladılar.

Amid the hustle and bustle of their lives, they realized the value of this moment.

Yeniden birbirlerine yaklaşmak için küçük de olsa adımlar atmaları gerektiğini fark ettiler.

They realized that they needed to take even small steps to get closer to each other again.

Yeni yıla girerken, kararlar aldılar.

As they entered the new year, they made decisions.

Emir daha fazla vakit ayıracaktı.

Emir would allocate more time.

Zeynep sanatını, ama beraberliklerini de ihmal etmeyecekti.

Zeynep would not neglect her art, nor their togetherness.

Kar fırtınası durduğunda, doğa yenilenmiş gibi görünüyordu.

When the snowstorm subsided, nature looked renewed.

Beyazın içine gizlenmiş yeni bir başlangıç gibi.

Like a new beginning hidden within the white.

İkisi de, aralarındaki bağın güçlü olduğunu anladılar.

Both realized their bond was strong.

Mesafeler bir yere kadar engeldi.

Distances were only an obstacle to a certain extent.

Önemli olan, gerçekte neyi önceliklendirdikleriydi.

What mattered was what they truly prioritized.

Bu, onlar için yeni bir başlangıçtı, sıcak ve umut dolu...

This was a new beginning for them, filled with warmth and hope...

Yılbaşı gecesi, umutlar ve sevgilerle doluydu.

New Year's Eve was filled with hopes and love.

Kapadokya'nın ortasında, kışın ortasında, kalpler sıcaktı.

In the middle of Cappadocia, in the midst of winter, their hearts were warm.

Geçen her dakika, Yeni Yıl'ın getirdiği tazelik gibi onlara da bir armağandı.

Every passing minute was a gift to them just like the freshness brought by the New Year.

İşte bu, her şeyden önemliydi.

That was what mattered most.