Bütün şehir karlı bir örtüyle kaplıydı.

The whole city was covered in a snowy blanket.

Kar taneleri, Boğaziçi'nin üzerinde dans ediyordu.

Snowflakes were dancing over the Boğaziçi.

Erdem ve Nihan, ayak izlerini karın üzerinde bırakmaktan zevk alarak yolda yürüyordu.

Erdem and Nihan were walking along, enjoying leaving their footprints in the snow.

Yaşlı bir kadın, camdan onlara seslendi: "Kedim, Minnoş kayboldu! Onu bulabilir misiniz?"

An old woman called out to them from a window: "My cat, Minnoş, is lost! Can you find her?"

Erdem hemen atıldı, "Tabii ki, buluruz!"

Erdem immediately jumped in, "Of course we can find her!"

Erdem ve Nihan, kediyi ararken Boğaz kıyısındaki eski bir su kemerinin altına girdiler.

As Erdem and Nihan searched for the cat, they went under an old aqueduct by the Boğaz shore.

Minnoş'un mırıltısı onları dar bir tünele çekti.

The purring of Minnoş led them into a narrow tunnel.

Tünel, onları beklemedikleri bir yere çıkardı.

The tunnel led them to an unexpected place.

Bu, yerin altında gizli bir laboratuvardı.

It was a hidden laboratory underground.

Geniş beyaz odalar, ışıl ışıl parlıyordu.

The wide white rooms were shining brightly.

Duvarlardaki ekranlar, karmaşık verilerle doluydu.

The screens on the walls were full of complex data.

"Burası neresi böyle?" diye fısıldadı Nihan, gözleri büyüyerek.

"Where is this place?" whispered Nihan, her eyes widening.

Erdem, "Bence burada deney yapıyorlar ama Minnoş nerede?" diye yanıtladı.

Erdem replied, "I think they're conducting experiments here, but where is Minnoş?"

Bir anda bir alarm çaldı.

Suddenly, an alarm sounded.

Laboratuvarın güvenlik sistemi devreye girdi.

The laboratory's security system was activated.

Kapılar kilitlendi, ışıklar kırmızıya döndü.

The doors locked, and the lights turned red.

Erdem'in yüreği hızla çarpmaya başladı.

Erdem's heart started to pound quickly.

"İçeriye nasıl girdiysek, dışarı da öyle çıkarız," dedi kendine.

"Just as we got in, we'll get out," he told himself.

Erdem, tabletini çıkardı ve hemen işe koyuldu.

Erdem took out his tablet and got to work right away.

"Güvenlik sistemine erişebilirim," dedi umutla.

"I can access the security system," he said hopefully.

Bu arada Nihan, laboratuvarın köşesinde bir dolaptan sahte bir laboratuvar faresi buldu.

Meanwhile, Nihan found a fake laboratory mouse in a cabinet in the corner of the lab.

"Bu fareyi kullanarak onların dikkatini dağıtabiliriz," diye önerdi.

"We can use this mouse to distract them," she suggested.

Alarm sesi gittikçe keskinleşiyordu.

The alarm sound was becoming sharper.

Robotik korumalar, tünelde belirerek hızla onlara yaklaşmaya başladılar.

Robotic guards appeared in the tunnel, quickly approaching them.

Erdem, parmaklarıyla ekrana tıklarken, "Nihan, fareyi hazırla," dedi.

While Erdem clicked on the screen with his fingers, he said, "Nihan, get the mouse ready."

Sonunda Erdem'in ekranında bir "Erişim Onaylandı" mesajı belirdi.

Finally, a "Access Granted" message appeared on Erdem's screen.

Aynı anda Nihan, fareyi korumaların yoluna bıraktı.

At the same time, Nihan released the mouse into the path of the guards.

Koruma sistemi kısa devre yaptı ve yolları açıldı.

The security system short-circuited, and their path was cleared.

Nihan, "Minnoş'u gördüm!" diye bağırdı.

Nihan shouted, "I see Minnoş!"

Minnoş, korkmuş bir şekilde bir dolabın üstünde oturuyordu.

Minnoş was sitting scared on top of a cabinet.

Nihan, kediyi nazikçe kollarına aldı.

Nihan gently picked up the cat in her arms.

"Erdem, kaçma vakti geldi."

"Erdem, it's time to escape."

Koşarak eski tünele geri döndüler.

They ran back to the old tunnel.

Yukarı çıktıklarında, güneş yeni yeni doğuyordu.

As they came back up, the sun was just beginning to rise.

"Bunu unutmam mümkün değil," dedi Nihan gülümseyerek.

"I won't be able to forget this," said Nihan with a smile.

"Bence küçük bir macera iyi geldi."

"I think a small adventure did us good."

Erdem, gergin olsa da gülümsedi.

Even though Erdem was tense, he smiled.

"Riskliydi ama değdi."

"It was risky, but worth it."

Kollarında Minnoş, evine dönmeye hazırdı.

With Minnoş in their arms, they were ready to return home.

Erdem yavaşça, "Belki bir gün dedektif olabilirim," diye düşünerek yanıldığını fark etti.

Erdem slowly realized, "Maybe one day I could be a detective," thinking he was wrong.

Nihan ise, "Biraz macera kötü değilmiş," diye düşündü.

But Nihan thought, "A little adventure wasn't so bad."

İstanbul'un soğuk havasında, karların altında, iki arkadaş ve Minnoş, tekrardan yola koyuldular.

In the cold air of İstanbul, under the snow, the two friends and Minnoş set off on their way again.