İstanbul Uluslararası Havalimanı yoğun ve hareketliydi.

İstanbul Uluslararası Havalimanı was busy and bustling.

Her yanda acele eden yolcular, parlak vitrinde duran duty-free shoplarının yanıbaşından geçiyordu.

Passengers hurrying about were passing by the bright showcases of the duty-free shops.

Ege, hızlı adımlarla mağazaya girdi.

Ege entered the store with quick steps.

İş gezisinden dönüyordu ve ailesinin önemli bir etkinliğini kaçırmış olmanın vicdan azabını taşıyordu.

He was returning from a business trip, carrying the guilt of missing an important family event.

Ailesine güzel bir hediye almak istiyordu, ama ne alacağına karar verememişti.

He wanted to buy a nice gift for his family, but he couldn't decide what to get.

Duty-free shop'un ortasında, renkli parfüm şişelerinin ve çikolataların arasında bir genç kadın duruyordu.

In the middle of the duty-free shop, among colorful perfume bottles and chocolates, stood a young woman.

Sevim, her zamanki gibi hayal kuruyordu; bir gün o da bu havaalanındaki yolcular gibi dünyanın dört bir yanına seyahat edecekti.

Sevim was daydreaming as usual; someday she, too, would travel all over the world like the passengers at this airport.

Ege'nin aceleci adımlarını ve yüzündeki sıkıntıyı fark etti.

She noticed Ege's hurried steps and the anxiety on his face.

"Merhaba! Yardım edebilir miyim?" Sevim, nazikçe sordu.

"Hello! Can I help you?" Sevim asked kindly.

Ege duraksadı. "Evet, çok iyi olurdu. Aileme hediye almak istiyorum ama ne alacağımı bilmiyorum."

Ege hesitated. "Yes, that would be great. I want to buy a gift for my family, but I don't know what to get."

Sevim gülümsedi. "Hangi tür hediyeler düşündünüz?" diye sordu.

Sevim smiled. "What kind of gifts are you considering?" she asked.

"Önemli olan, anlamlı olmaları. Ailemi ne kadar sevdiğimi hissettirsin," dedi Ege.

"The important thing is that they are meaningful. They should make my family feel how much I love them," said Ege.

Sonra durup düşündü, aklına özel aile anıları geldi.

Then he paused to think, and special family memories came to his mind.

"Mesela, bir seferinde hep bir araya gelip çikolata yapmıştık... Belki sevdikleri bir çikolata."

"For instance, one time we all got together and made chocolate... Maybe a chocolate they like."

Sevim içten bir şekilde gülümsedi. "Belgian çikolatalarını öneririm. Çok lezzetli olduklarını söyleyebilirim. Ayrıca, buradaki yerli Türk kahvesi setleri de özel olabilir.

Sevim smiled warmly. "I would recommend Belgian chocolates. I can tell you they're very delicious. Also, the local Turkish coffee sets here could be special.

Çok kültürel ve güzel bir hediye olabilir," dedi.

They could be a very cultural and beautiful gift," she said.

Ege, öneriler için minnettardı. "Harika, bunlar tam ailemi düşündüren hediyeler," diye cevapladı.

Ege was grateful for the suggestions. "Great, these are gifts that truly remind me of my family," he replied.

Ardından, Sevim de kendi seyahat hayallerinden bahsetti. "Bir gün ben de dünyayı görmek istiyorum.

Then, Sevim talked about her own travel dreams. "One day, I want to see the world too.

Belki çikolatalar beni bu kadar çeken şeydir," dedi gülerek.

Maybe it's the chocolates that attract me so much," she said, laughing.

Ege, bu kısa sohbetten çok şey öğrenmişti.

From this short conversation, Ege learned a lot.

Bazı şeylerin güzelliğinin basitlikten geldiğini fark etti.

He realized that the beauty of some things comes from their simplicity.

Hediyeler çok pahalı olmadan da dozunda anlam taşıyabilirdi.

Gifts didn't have to be very expensive to carry meaning.

Zaman yaklaşırken, kasaya doğru ilerledi ve satın alınan hediyeleri çantaya yerleştirdi.

As time was approaching, he moved towards the counter and placed the purchased gifts in the bag.

"Yardımların için teşekkür ederim," dedi Sevim'e içtenlikle.

"Thank you for your help," he said to Sevim sincerely.

Uçağının kalkmasına kısa süre kalmıştı.

The departure of his flight was soon.

Ege mağazadan çıkarken içi mutluluk dolu hissetti, sadece ailesine vereceği hediyeler için değil, aynı zamanda yeni bir arkadaş edinmenin verdiği huzur için de.

As Ege left the store, he felt filled with happiness, not only for the gifts he would give to his family but also for the peace of making a new friend.

Bu kısa havaalanı ziyareti, Ege için kelimelerin karmaşasıydı.

This short airport visit was a jumble of words for Ege.

Anlam dolu birer hediye ve Sevim'in sıcakkanlı yardımıyla, yalnızca bir dükkan sepetinden fazlasını alarak ayrıldı.

With meaningful gifts and Sevim's warm help, he left with more than just a shopping cart.

Yüreğinde ailesine daha yakın hissetti.

He felt closer to his family in his heart.

Bazen en uzak mesafeler bile bir gülümsemeyle aşılabilirdi.

Sometimes even the greatest distances could be overcome with a smile.