Soğuk bir kış günüydü.

It was a cold winter day.

İstanbul'da seçim zamanı gelmişti.

The election time had come in İstanbul.

İnsanlar kalın kabanlar ve atkılarla sandıklara akın ediyordu.

People were flocking to the polls in thick coats and scarves.

Seçim merkezi kalabalıktı.

The election center was crowded.

Havanın soğuduğu bu günlerde içerideki kahve kokusu herkesi ısıtıyordu.

The scent of coffee inside was warming everyone on these cold days.

Kapının hemen yanında Emir duruyordu.

Emir was standing right next to the door.

Gözleri sürekli etrafı tarıyordu.

His eyes were constantly scanning the surroundings.

Seçim gönüllüsüydü.

He was an election volunteer.

Dürüstlüğe ve demokrasiye inanıyordu.

He believed in honesty and democracy.

Kendini kanıtlamak istiyordu.

He wanted to prove himself.

Sabahın erken saatleriydi.

It was early morning.

Bir dedikodu yayılıyordu.

A rumor was spreading.

Bir oy sandığı kaybolmuştu.

A ballot box had gone missing.

Emir'in kalbi hızlı hızlı atmaya başladı.

Emir's heart began to beat quickly.

Böyle bir skandal insanların güvenini sarsabilirdi.

Such a scandal could shake people's trust.

"Acaba gerçek mi?"

"Is it true?"

diye düşündü.

he thought.

Hemen harekete geçti.

He immediately sprang into action.

Kemal ve Leyla diğer gönüllülerdi.

Kemal and Leyla were the other volunteers.

Onlarla konuştu.

He talked to them.

"Bir süreliğine ortadan kaybolmuştu," dedi Kemal.

"It was missing for a while," said Kemal.

Leyla ise, "Sonra ne oldu bilmiyoruz," diye ekledi.

Leyla added, "We don't know what happened afterward."

Emir kararlılıkla sandığı bulmaya karar verdi.

Determinedly, Emir decided to find the box.

Oyun içinde başka bir oyun mu vardı, yoksa basit bir hata mıydı?

Was there another game within the game, or was it a simple mistake?

Soruşturmasına başladı.

He started his investigation.

Diğer gönüllülerden bilgi aldı.

He gathered information from the other volunteers.

Kimsenin haberi yoktu.

Nobody had any idea.

Emir, depoyu kontrol etmeye karar verdi.

Emir decided to check the storage room.

Depoya gitti.

He went to the storage.

Kapıyı açtı.

He opened the door.

Rafların arkasına dikkatle baktı.

He carefully looked behind the shelves.

Birden gözüne bir hareketlilik çarptı.

Suddenly, he noticed some movement.

Arka tarafta birkaç malzeme yığılıydı ve arasında bir sandık kıpırdanıyor gibiydi.

A few supplies were stacked in the back, and a ballot box seemed to be stirring among them.

"Bu o mu?"

"Is that it?"

diye düşünerek yakınlaştı.

he thought as he approached.

Tam sandığın yanına geldiğinde, öğrencilerin spor botları ve temizlik malzemeleri arasında duran oy sandığını gördü.

When he got right next to the box, he saw the ballot box sitting among students' sports shoes and cleaning supplies.

Sandık oradaydı!

The box was there!

Emir sandığı bulmuştu.

Emir had found the box.

Bir temizlikçi malzemeleri yanlışlıkla yerinden oynatmıştı.

A cleaner had accidentally moved the supplies around.

Hemen sandığı geri taşıdı.

He immediately carried the box back.

Zavallı Emir, soğuk terler döküyordu ama artık rahattı.

Poor Emir was sweating coldly, but he was relieved now.

Sandık yerine konulduğunda, hava birden değişti.

When the box was put back in place, the atmosphere suddenly changed.

Herkes derin bir nefes aldı.

Everyone took a deep breath.

Emir artık sadece bir gönüllü değil, güvenilen bir lider olmuştu.

Emir was no longer just a volunteer; he had become a trusted leader.

Onun azmi ve dürüstlüğü oyların güvende kalmasını sağlamıştı.

His determination and honesty had kept the votes safe.

O gün, kar altında kalan İstanbul’un soğuk sokakları bile artık daha sıcak geliyordu.

Even the cold streets of İstanbul blanketed in snow seemed warmer now.

İyi iş çıkarmıştı.

He had done a good job.

Artık Emir kimsenin gözünde bir acemi değildi.

Emir was no longer a novice in anyone's eyes.

Kendi gözüyle baktığında bile yeteneklerini daha iyi görüyordu.

Even when he looked at himself, he could see his abilities more clearly.

Demokrasiye duyduğu inanç, cesaretiyle birleştiğinde çok şey başarabileceğini anlamıştı.

He realized that when combined with his courage, his belief in democracy meant he could achieve great things.

Bugün yaşadığı tecrübe, onun adını temiz ve saygın bir yerde tutmuştu.

The experience he lived through that day had kept his name clean and respected.

Artık o, sadece bir gönüllü değil, bir kahramandı.

Now, he was not just a volunteer; he was a hero.