İstanbul'un göbeğinde, Botanik Bahçesi'nin serin yollası, soğuk kış günlerinde bile huzur doluydu.

In the heart of İstanbul, the cool path of the Botanik Bahçesi was full of tranquility even on cold winter days.

Bahçe, seraların içerisine gizlenmiş, beyaz karların altında uyuyan bir yaşamla doluydu.

The garden was filled with life hidden inside the greenhouses, sleeping under white snow.

İşte bu sakinlikte, Kemal büyük planlarını gerçekleştirmeye çalışıyordu.

It was in this calmness that Kemal was trying to realize his big plans.

Kemal, nadir bulunan bir kış çiçeği yetiştirmeye karar vermişti.

Kemal had decided to grow a rare winter flower.

Tek amacı bu çiçeği Sevgililer Günü'nde düzenlenecek sergiyi kazanmak için sergilemekti.

His sole purpose was to display this flower to win the exhibition that would be held on Valentine's Day.

Ancak içten içe, bu başarıyla kalbini Elif'e açmak istiyordu.

However, deep down, he wanted to open his heart to Elif with this success.

Elif, el becerisiyle ün yapmış bir çiçek sanatçısıydı ve Kemal onu etkileyebilmek için her şeyi yapmaya hazırdı.

Elif was a flower artist famous for her craftsmanship, and Kemal was ready to do anything to impress her.

Bahçe günleri, bitkilerin gerekli besin ve suyu almasıyla geçerken, geceleri Kemal burada nöbet tutuyordu.

While the garden days went by with the plants receiving the necessary nutrients and water, Kemal kept vigil there at night.

Her gece, seranın sıcaklığını kontrol etti ve zararlı böcekler için doğal ilaçlar geliştirmeye çalıştı.

Every night, he checked the temperature of the greenhouse and tried to develop natural remedies for harmful insects.

Vakit daralıyor, kışın soğuk yüzü çiçeğini tehdit ediyordu.

Time was running out, and the cold face of winter was threatening his flower.

Zaman azalmıştı, ama Kemal pes etmedi.

Time was dwindling, but Kemal did not give up.

Sergi öncesi gece, birdenbire hava ani bir soğuk yaptı.

On the night before the exhibition, suddenly the weather turned very cold.

Dereceler hızla düştü.

Temperatures dropped rapidly.

Gece yarısı, seradaki termometre alarm veriyordu.

At midnight, the thermometer in the greenhouse was sounding an alarm.

Kemal paniğe kapılmadan hemen harekete geçti.

Without panicking, Kemal immediately sprang into action.

Eski battaniyeleri ve plastik örtüleri kullanarak serayı daha da sıcak tutmaya çalıştı.

Using old blankets and plastic covers, he tried to keep the greenhouse even warmer.

Gecenin ilerleyen saatlerinde, yorulmuş ama daha kararlıydı.

As the night wore on, he grew tired but more determined.

Sabah olduğunda, merak ve endişeyle seranın kapısını açtı.

When morning came, he opened the door of the greenhouse with curiosity and concern.

Çiçeği, hayatta kalmakla kalmamış, tüm görkemiyle açmıştı.

His flower had not only survived but had blossomed in all its glory.

Nadir kış çiçeği, bembeyaz yapraklarının arasında narin pembe iç kısımlarıyla parlıyordu.

The rare winter flower shone with its delicate pink insides among its pure white petals.

Sergi günü geldiğinde, bahçe insanlarla dolup taştı.

On the day of the exhibition, the garden was filled with people.

Elif, serada Kemal'in çiçeğini gördüğünde gözleri parladı.

When Elif saw Kemal's flower in the greenhouse, her eyes sparkled.

Yanına yaklaştı, nazikçe "Bu şaheser mi Senin?" diye sordu.

She approached and gently asked, "Is this masterpiece yours?"

Kemal utangaç bir gülümsemeyle "Evet" dedi.

With a shy smile, Kemal replied, "Yes."

O gün, çiçeğin eşsizliği sadece jürinin değil, Elif'in de dikkatinden kaçmadı.

That day, the uniqueness of the flower caught not only the jury's attention but also Elif's.

Beraber serayı gezdiler, bitkilerin güzellikleri üzerine uzun uzun sohbet ettiler.

They toured the greenhouse together, engaging in long conversations about the beauty of the plants.

Kemal, Elif'e olan duygularını sonunda ifade edebildi ve Elif de aynı sevgiyle karşılık verdi.

Kemal was finally able to express his feelings to Elif, and she reciprocated with the same affection.

Kemal, sadece serbest bir çiçeği değil, aynı zamanda kendi cesaretini de kazanmıştı.

Kemal had gained not only a free flower but also his own courage.

İstanbul Botanik Bahçesi'nde, soğuk bir kış günü, iki insan kalpleriyle ısındılar.

On a cold winter day in İstanbul Botanik Bahçesi, two people warmed with their hearts.

Ve o anın sıcaklığı, kış mevsimini çoktan unutulmuş gibiydi.

And the warmth of that moment made the winter season seem long forgotten.