Kışın soğuk bir sabahıydı.

It was a cold winter morning.

Gökyüzü gri, yerler beyazdı.

The sky was gray, and the ground was white.

Emre ve Leyla, ablaları ve amcalarıyla birlikte Kapadokya'daydılar.

Emre and Leyla were in Kapadokya with their older sister and uncle.

Her şey çok güzel görünüyordu ama Emre'nin içi pek rahat değildi.

Everything looked beautiful, but Emre wasn't feeling at ease.

Ailedeki gerginlik, karla kaplı bu büyülü manzarayı bile karartıyordu.

The tension in the family cast a shadow on this magical snow-covered landscape.

Emre, büyük kardeş olarak Leyla'yı korumak istiyordu.

Emre wanted to protect Leyla as the big brother.

Anne ve babalarının boşanması onları üzmüştü.

Their parents' divorce had saddened them.

Leyla'nın keyif almasını istiyordu ama bitmek bilmeyen aile tartışmaları, tatilin üzerine gölge düşürüyordu.

He wanted Leyla to enjoy herself, but the endless family arguments were overshadowing the vacation.

Emre, bir çıkış yolu arıyordu.

Emre was searching for a way out.

Kapadokya'nın en güzel taraflarından biri de sıcak hava balonlarıydı.

One of the best aspects of Kapadokya was the hot air balloons.

Emre kararını verdi.

Emre made up his mind.

Leyla’ya bir sürpriz yapacaktı.

He would surprise Leyla.

Otel lobisinde heyecanla beklediler.

They waited excitedly in the hotel lobby.

Gözleri parlayan Leyla, "Ne yapacağız, abi?" diye sordu.

Leyla, with sparkling eyes, asked, "What will we do, brother?"

Az sonra sıcak hava balonuna bindiler.

Soon, they boarded a hot air balloon.

Yavaşça yerden yükseldiler, aşağıdaki tuhaf kaya oluşumları ve beyaz örtülü vadiler gökyüzüne doğru yayıldı.

Slowly, they rose from the ground, and the strange rock formations below and the white-covered valleys spread out toward the sky.

Leyla büyülenmiş gibiydi.

Leyla seemed enchanted.

"Abi, buradan her şey ne kadar farklı görünüyor," dedi.

"Brother, everything looks so different from here," she said.

Gökyüzünde süzülürken Emre konuşmaya başladı.

As they soared in the sky, Emre began to speak.

"Leyla, her şeyin yoluna gireceğini umuyorum. Ama bazen yüküm fazla ağır geliyor."

"Leyla, I hope everything will be okay. But sometimes the burden feels too heavy."

Leyla, abisine dönüp, "Seninle her şey kolaylaşıyor. Birlikte halledeceğiz, değil mi?" dedi.

Leyla turned to her brother and said, "Everything becomes easier with you. We'll handle it together, won't we?"

O anda Emre, yalnız olmadığını anladı.

At that moment, Emre realized he wasn't alone.

Leyla da onun kadar güçlüydü.

Leyla was as strong as he was.

Yükü omuzlarında hafifledi.

The load on his shoulders lightened.

Yavaşça aşağı inerken, karar verdiler.

As they slowly descended, they made a decision.

Ailelerinin sorunları ne kadar büyük olsa da, birlikte göğüs gereceklerdi.

No matter how big their family's problems were, they would face them together.

Balon yere değdiğinde, Emre ve Leyla'nın yüzünde yeni bir umut vardı.

When the balloon touched the ground, there was a new hope on Emre and Leyla's faces.

Artık ailelerinin sorunlarına birlikte karşı koymaya hazırdılar.

They were now ready to tackle their family's issues together.

Kapadokya'nın beyaz manzarası, onlar için yepyeni bir başlangıca tanıklık etmişti.

The white landscape of Kapadokya had witnessed a brand-new beginning for them.